16-01-2012
Hollandse winters kunnen enorm verschillen. Zo konden we verleden jaar nog bijna ‘it giet oan’ roepen. Maar in dit prille begin van 2012 vallen ons storm en regen ten deel. Onze stoere dame 'mevrouw Camellia' is een welkom geschenk in dit seizoen. Ze heeft een exotische uitstraling en bloeit op momenten wanneer andere struiken het af laten weten. In het begin van de 18de eeuw werd zij ingevoerd in Europa. Alleen de rijken en fameuzen konden zich de Camellia permitteren...

In die tijd was men in de veronderstelling dat deze wintergroene heesters alleen als kuipplant gehouden konden worden. Je moest in het bezit zijn van een kas om de planten te laten overwinteren. Pas later werden soorten gekruist die winterhard waren.

Alle leden van de Camellia-soorten komen uit Azië en zijn lid van de Theaceae-familie. De familie naam is afgeleid van het Chinese 'Té' die een ieder kent als theeplant.
De Camellia houdt van vochtige voeten en wellicht is dit de reden dat ze op dit moment zo mooi haar bloemen toont. De storm geselt haar keer op keer, maar ze trekt zich hier weinig van aan.

In de Chinese sfeertuin hebben we een prachtig bloeiend exemplaar staan van een winterbloeiende Camellia. Thee zetten van deze plant zit er niet in, want de echte theeplant is de Camellia sinensis. Helaas hebben we deze niet in onze collectie.

Wanneer je dan toch de Chinese sfeertuin bezoekt, loop dan even het hoekje om. Hier staat nog een andere stoere dame: Chimonanthus praecox. In Engeland wordt zij Winter Sweet genoemd. Ruik maar eens aan haar bleekgele tere bloemen, dan wordt direct duidelijk waarom de Britten deze naam gekozen hebben. Natuurlijk komt ook deze struik uit Azië. Om precies te zijn, is zij inheems in China en groeit daar op de heuvels van de bergen. Je kunt haar vinden naast het verblijf van de kuifhertjes richting restaurant De Terraszaal.